เงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40(8) ภาษีเงินได้หัก ณ ที่จ่าย กรณีการโอนเงินรายย่อยทางอิเล็กทรอนิกส์
เรื่อง ภาษีเงินได้หัก ณ ที่จ่าย กรณีการโอนเงินรายย่อยทางอิเล็กทรอนิกส์ข้อเท็จจริงธนาคารแห่งประเทศไทยได้หารือกรมสรรพากรเกี่ยวกับภาษีเงินได้หัก ณ ที่จ่าย ดังนี้ 1. ปัญหาทางปฏิบัติเกี่ยวกับระบบการโอนเงินรายย่อยทางอิเล็กทรอนิกส์ (MediaClearing) Media Clearing คือ ระบบการเรียกเก็บเงินหรือการชำระเงินรายย่อยระหว่างลูกค้าที่มี บัญชีอยู่ต่างธนาคาร โดยธนาคารแห่งประเทศไทยทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางในการรับส่ง ข้อมูล คำสั่งโอน เงิน และคำนวณส่วนแบ่งค่าธรรมเนียมระหว่างธนาคารสมาชิก ซึ่งธนาคารสมาชิกจะทำสัญญาการใช้ บริการกับผู้ใช้บริการรายหนึ่ง ๆ ในครั้งเดียว และสามารถโอนเงินได้ตลอดไป จนกว่าจะทำสัญญาขอ ยกเลิกการใช้บริการโดยมีการตกลงจ่ายค่าธรรมเนียมการให้บริการรายการละไม่เกิน 10 บาท รายได้ จากค่าบริการแบ่งจ่ายเป็น 3 ส่วน ดังนี้ (1) ธนาคารผู้ส่งข้อมูล 3.50 บาท (2) ธนาคารผู้รับข้อมูล 5.90 บาท (3) ธนาคารแห่งประเทศไทย 0.60 บาท รวม 10.00 บาท ในการเรียกเก็บค่าธรรมเนียมการให้บริการดังกล่าว ธนาคารผู้ส่งข้อมูลจะเป็น ผู้เรียกเก็บ ค่าธรรมเนียมจากผู้ใช้บริการ และธนาคารแห่งประเทศไทยจะคำนวณและแบ่งค่า ธรรมเนียมให้แก่ ธนาคารผู้รับข้อมูลและธนาคารแห่งประเทศไทย ทุกวันที่ 7 ของเดือนถัดไปเพื่อเป็นหลักฐานให้ธนาคาร สมาชิกนำไปยื่นเสียภาษีธุรกิจเฉพาะ ธนาคารแห่งประเทศไทยหารือว่า 1.1 รายได้จากค่าธรรมเนียมการให้บริการดังกล่าวต้องเสียภาษีเงินได้หัก ณ ที่จ่าย หรือไม่ อย่างไร และถือเป็นการจ่ายเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40(2) หรือมาตรา 40(8)แห่ง ประมวลรัษฎากร และเข้าลักษณะเป็นสัญญาระยะยาวหรือไม่ 1.2 กรณีต้องหักภาษีเงินได้ ณ ที่จ่าย จะมีวิธีปฏิบัติอย่างไร เนื่องจากในการเรียกเก็บ ค่าธรรมเนียม ผู้ใช้บริการจะเป็นผู้หักภาษีเงินได้ ณ ที่จ่ายจากธนาคารผู้ส่งข้อมูลเต็มจำนวน ในขณะที่ ต้องแบ่งรายได้เป็น 3 ส่วน 1.3 ค่าธรรมเนียมในส่วนของธนาคารแห่งประเทศไทยจำนวน 0.60 บาท ไม่ต้องหัก ภาษีเงินได้ ณ ที่จ่าย ใช่หรือไม่ 2. ปัญหาทางปฏิบัติเกี่ยวกับการเรียกเก็บเงินจากเช็คต่างจังหวัดข้ามเขตสำนักหักบัญชี (Bill for Collection) ซึ่งวิธีการเรียกเก็บเงินของเช็คต่างจังหวัดมี 2 วิธี คือ 2.1 ธนาคารผู้รับฝากเช็คจะเรียกเก็บเงินโดยให้สาขาธนาคารของตนที่ตั้งอยู่ในเขต เดียวกันกับสาขาธนาคารผู้จ่ายตั้งอยู่เป็นผู้เรียกเก็บเงินผ่านสำนักหักบัญชีจังหวัด ซึ่งธนาคาร ผู้รับฝาก เช็คจะคิดค่าธรรมเนียม หมื่นละ 20 บาท เป็นรายได้ของธนาคารผู้รับฝากเช็ค ธนาคารแห่งประเทศไทยหารือว่ารายได้จากค่าธรรมเนียมการให้บริการดังกล่าว ต้องหักภาษีเงินได้ ณ ที่จ่าย หรือไม่ 2.2 ธนาคารผู้รับฝากเช็คไม่มีสาขาในท้องถิ่นเดียวกับสาขาธนาคารผู้จ่าย ดังนั้น ธนาคารผู้รับฝากเช็คจะส่งเช็คเรียกเก็บผ่านสำนักงานใหญ่ของธนาคารผู้จ่ายโดยธนาคาร ผู้รับฝากเช็ค จะคิดค่าธรรมเนียมจากผู้ใช้บริการหมื่นละ 20 บาท เช่นเดียวกับกรณี 2.1 แต่นำไปจ่ายให้กับธนาคาร ผู้จ่าย ธนาคารผู้รับฝากเช็คไม่มีรายได้จากค่าธรรมเนียมแต่อย่างใด ธนาคารแห่งประเทศไทยหารือว่า จะมีวิธีปฏิบัติเกี่ยวกับการหักภาษี ณ ที่จ่ายอย่างไร 3. เนื่องจากการโอนเงินรายย่อยทางอิเล็กทรอนิกส์นั้น (Media Clearing) ผู้ใช้บริการ และธนาคารผู้ส่งข้อมูลมีภาระในการออกหนังสือรับรองการหักภาษี ณ ที่จ่าย จึงขอให้กรมสรรพากร พิจารณาผ่อนผันการออกหนังสือรับรองการหักภาษี ณ ที่จ่าย โดยธนาคารแห่งประเทศได้ส่งรูปแบบ รายงานการรับชำระค่าธรรมเนียมและภาษีเงินได้หัก ณ ที่จ่าย ระหว่างธนาคารผ่านระบบ Media Clearing ให้กรมสรรพากรพิจารณาด้วยแล้ว กฎหมายที่เกี่ยวข้องมาตรา 40(8), คำสั่งกรมสรรพากร ที่ ท.ป.4/2528 ฯ ลงวันที่ 26 กันยายน พ.ศ.2 528, คำสั่งกรมสรรพากร ที่ ท.ป.104/2544 ฯ ลงวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2544, มาตรา 50 ทวิ วรรคสาม, มาตรา 50 ทวิ (1)แนววินิจฉัย1. รายได้จากค่าธรรมเนียมการให้บริการโอนเงินรายย่อยทางอิเล็กทรอนิกส์ (Media Clearing) ถือเป็นเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40(8) แห่งประมวลรัษฎากร และเข้าลักษณะเป็น การให้บริการตามสัญญาระยะยาวซึ่งไม่สามารถคำนวณค่าบริการที่จะได้รับทั้งสิ้นเป็นจำนวนที่แน่นอน ดังนั้น เมื่อผู้ใช้บริการจ่ายค่าธรรมเนียมให้กับธนาคารผู้ส่งข้อมูลจำนวน 10.00 บาท ผู้ใช้บริการมีหน้าที่ ต้องหักภาษีเงินได้ ณ ที่จ่าย ในอัตราร้อยละ 3.0 ของเงินจำนวน 10.00 บาท ตามข้อ 12/1 ของ คำสั่งกรมสรรพากร ที่ ท.ป.4/2528 เรื่อง สั่งให้ผู้จ่ายเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40 แห่ง ประมวลรัษฎากร มีหน้าที่หักภาษีเงินได้ ณ ที่จ่าย ลงวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2528 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติม โดยคำสั่งกรมสรรพากร ที่ ท.ป.104/2544 ฯ ลงวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2544 และเมื่อธนาคาร ผู้ส่งข้อมูลจ่ายค่าธรรมเนียมให้กับธนาคารผู้รับข้อมูลจำนวน 5.90 บาท ธนาคารผู้ส่ง ข้อมูลมีหน้าที่ต้อง หักภาษีเงินได้ ณ ที่จ่าย ในอัตราร้อยละ 3.0 ของเงินจำนวน 5.90 บาทตามข้อ 12/1 ของ คำสั่งกรมสรรพากร ที่ ท.ป.4/2528 ฯ ลงวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2528 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดย คำสั่งกรมสรรพากร ที่ ท.ป.104/2544 ฯ ลงวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2544 แต่สำหรับกรณีธนาคาร ผู้ส่งข้อมูลได้จ่ายค่าธรรมเนียมให้กับธนาคารแห่งประเทศไทยจำนวน 0.60 บาทธนาคาร ผู้ส่งข้อมูลไม่มี หน้าที่ต้องหักภาษีเงินได้ ณ ที่จ่าย เนื่องจากธนาคารแห่งประเทศไทยไม่มีหน้าที่ต้องเสีย ภาษีเงินได้นิติบุคคลตามมาตรา 39 แห่งประมวลรัษฎากร 2. เนื่องจากธุรกรรมการโอนเงินรายย่อยทางอิเล็กทรอนิกส์ (Media Clea ring) ผู้ใช้บริการและธนาคารผู้ส่งข้อมูลมีภาระในการออกหนังสือรับรองการหักภาษี ณ ที่จ่ายเป็นอย่างมาก ดังนั้น เพื่อเป็นการลดภาระการออกหนังสือรับรองการหักภาษี ณ ที่จ่ายกรณีดังกล่าว กรมสรรพากรจึง ผ่อนผันการออกหนังสือรับรองการหักภาษี ณ ที่จ่าย ตามมาตรา 50 ทวิ วรรคสาม แห่งประมวลรัษฎากร ดังนี้ 2.1 ให้ผู้ใช้บริการซึ่งมีหน้าที่ต้องหักภาษีเงินได้ ณ ที่จ่าย จากธนาคารผู้ส่ง ข้อมูล ไม่ต้องออกหนังสือรับรองการหักภาษี ณ ที่จ่าย สำหรับการจ่ายค่าธรรมเนียมในทันทีทุกครั้งที่มีการหักภาษี ณ ที่จ่าย โดยให้ออกหนังสือรับรองการหักภาษี ณ ที่จ่าย 1 ครั้งต่อเดือน แต่ผู้ใช้บริการดังกล่าวยังคงมี หน้าที่ต้องหักภาษีเงินได้ ณ ที่จ่ายทุกครั้งที่มีการจ่ายเงินได้ 2.2 ให้ธนาคารผู้ส่งข้อมูลไม่ต้องออกหนังสือรับรองการหักภาษี ณ ที่จ่าย สำหรับการจ่าย ค่าธรรมเนียมให้กับธนาคารผู้รับข้อมูลในทันทีทุกครั้งที่มีการหักภาษี ณ ที่จ่าย โดยให้ใช้รายงานการชำระ ค่าธรรมเนียมและภาษีเงินได้หัก ณ ที่จ่ายระหว่างธนาคารผ่านระบบ Media Clearing ที่ ธนาคารแห่งประเทศไทยได้ส่งไปประกอบการพิจารณา เป็นหนังสือรับรองการหักภาษี ณ ที่จ่ายได้ แต่ ธนาคารผู้ส่งข้อมูลยังคงมีหน้าที่ต้องหักภาษีเงินได้ ณ ที่จ่ายทุกครั้งที่มีการจ่าย เงินได้ 3. กรณีผู้ใช้บริการเป็นบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคล หรือนิติบุคคลอื่น จ่ายค่าธรรมเนียมใน การเรียกเก็บเงินตามเช็คต่างจังหวัดข้ามเขตสำนักหักบัญชี (Bill for Collection) ให้ กับ ธนาคารตามกฎหมายว่าด้วยการธนาคารพาณิชย์ ถือเป็นการจ่ายเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40(8) แห่งประมวลรัษฎากร หากการจ่ายตามสัญญารายหนึ่ง ๆ มีจำนวนตั้งแต่หนึ่งพันบาทขึ้นไป ผู้ใช้บริการมี หน้าที่ต้องหักภาษีเงินได้ ณ ที่จ่าย ในอัตราร้อยละ 3.0 ตามข้อ 12/1 ของคำสั่งกรมสรรพากร ที่ ท.ป.4/2528 ฯ ลงวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2528 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยคำสั่งกรมสรรพากร ที่ ท.ป. 104/2544 ฯ ลงวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2544 และผู้ใช้บริการมีหน้าที่ต้องออก หนังสือรับรองการหักภาษี ณ ที่จ่าย ให้กับธนาคารในทันทีทุกครั้งที่มีการหักภาษี ณ ที่จ่าย ตามมาตรา 50 ทวิ (1) แห่งประมวลรัษฎากร 4. กรณีผู้ใช้บริการตาม 3. จ่ายค่าธรรมเนียมในการเรียกเก็บเงินตามเช็คต่างจังหวัดข้าม เขตสำนักหักบัญชี (Bill for Collection) ให้กับธนาคารผู้รับฝากเช็คซึ่งธนาคารผู้รับฝากเช็คนำไป จ่ายให้กับธนาคารผู้จ่าย ถือว่าธนาคารผู้รับฝากเช็คเป็นตัวแทนของผู้ใช้บริการซึ่งเป็น ผู้จ่ายเงิน ธนาคารผู้รับฝากเช็คมีหน้าที่ต้องหักภาษีเงินได้ ณ ที่จ่าย จากธนาคารผู้จ่ายในอัตรา ร้อยละ 3.0 ตาม ข้อ 12/1 ของคำสั่งกรมสรรพากร ที่ ท.ป.4/2528 ฯ ลงวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2528 ซึ่งแก้ไข เพิ่มเติมโดยคำสั่งกรมสรรพากร ที่ ท.ป.104/2544 ฯ ลงวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2544 และออก หนังสือรับรองการหักภาษี ณ ที่จ่าย ให้กับธนาคารผู้จ่าย โดยใช้แบบพิมพ์หนังสือรับรอง การหักภาษี ณ ที่จ่าย ของธนาคารผู้รับฝากเช็คซึ่งเป็นตัวแทน แต่จะต้องระบุชื่อ ที่อยู่ และเลขประจำตัวผู้เสียภาษีอากร ของผู้ใช้บริการด้วย และให้ธนาคารผู้รับฝากเช็คซึ่งเป็นตัวแทนส่งสำเนาหนังสือรับรองการหักภาษี ณ ที่จ่ายให้กับผู้ใช้บริการ เพื่อผู้ใช้บริการจะได้นำไปยื่นรายการภาษี เงินได้หัก ณ ที่จ่ายตามแบบ ภ.ง.ด.53 ต่อไป กรณีดังกล่าว ผู้ใช้บริการไม่มีหน้าที่ต้องหักภาษีเงินได้ ณ ที่จ่าย จากธนาคารผู้รับฝาก เช็คอีก ที่มา:หนังสือข้อหารือกรมสรรพากร ที่ กค 0811/0875 ลงวันที่ 16 พฤศจิกายน 2544 |